majowka2015      Miesiąc maj to czas szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce nadal trwa tradycja gromadzenia się w kościołach na nabożeństwach majowych, nazywanych "majówkami". Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polską wieś można usłyszeć pieśni maryjne śpiewane przez grupy osób zebranych przy krzyżach i przydrożnych kapliczkach.

   Rodowód tych nabożeństw jest bardzo dawny. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane na Wschodzie już w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo (+ 1366), wyznaje, że jako pacholę zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił z kwiatów pleść wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem. Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się jezuitę, o. Muzzarelli. W roku 1787 wydał on broszurkę, w której propagował nabożeństwo majowe. Co więcej, rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża  w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją jezuita o. Karol Antoniewicz (+ 1852).

   W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach. Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. To piękny zbiór komplementów dla Maryi. Nie ma pewności, kiedy powstała Litania Loretańska. Prawdopodobnie jakaś jej wersja znana była już w XII wieku we Francji. Pewne jest to, że zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V w 1578 r. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana prawdopodobnie od 1531 r. Przypuszcza się, że część tytułów Maryi pochodzi z wpisów w księgach sanktuarium Domku Loretańskiego. W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 52, a w Polsce 53. (brewiarz.pl)

   W tym roku motywem przewodnim Nabożeństw majowych będzie zgłębianie tajemnic cudownego obrazu Matki Bożej z Guadalupe. Według tradycji kościoła katolickiego MB miała objawić się Aztekowi św. Juanowi Diego. Jest to najstarsze objawienie maryjne oficjalnie uznane przez kościół katolicki. Jak głoszą przekazy, w ostatnim dniu objawień, 12 grudnia 1531 roku dojść miało do powstania w cudowny sposób obrazu ma płaszczu Juana.

Serdecznie zapraszamy wszystkich do udziału w nabożeństwach majowych, zwłaszcza dzieci, które każdego dnia będą otrzymywać naklejki z Matką Bożą z Guadalupe. A my wszyscy będziemy mogli poznać historię objawień oraz zgłębić tajemnicę tego cudownego obrazu.

Nabożeństwa majowe:

1 maja - godz. 17:00 - Msza św. i nabożeństwo majowe

2 maja - godz. 19:00 - Nabożeństwo Fatimskie wraz z Litanią Loretańską i Msza św.

Dni powszednie - Msza św. i nabożeństwo majowe o godz. 18:00

Niedziele - Nabożeństwo majowe o godz. 16:00

   

Msze Święte  

Niedziele i święta
7:30, 10:30, 15:00

Dni powszednie
18:00

   

Kalendarz liturgiczny  

   

archidiecezja-przemyska

   
© Parafia Wielkie Oczy 2013-2018